Jazz for Two 

Taeyi, boş koridorları dolduran tanıdık bir melodiyi duyar ve eski müzik odasına doğru ilerler. Kardeşinin öldüğünü biliyor ama yine de umut etmeden edemiyor; belki, sadece belki... Kardeşi en sevdiği şarkıyı çalıyordur. Ancak kapıyı hızla açtığında, piyanonun başında yeni transfer öğrenci Seheon'u bulur. Hayal kırıklığı üzerine çöker ve Taeyi öfkesini kontrol edemez. Seheon kardeşinin şarkısını çalmaya nasıl cüret eder? Gülümsemeye nasıl cüret eder? Cazı sevdiğini söylemeye nasıl cüret eder? "Eğer seni bir kez daha piyano çalarken yakalarsam... bu senin sonun olur." Ve böylece, caz kadar öngörülemez ve içsel bir hikaye başlar.