Red Colored Elegy 

Seiichi Hayashi, yeni olasılıklar vaat eden ancak bunları gerçekleştiremeyen, siyasi açıdan çalkantılı ve kültürel açıdan canlı bir on yılın ardından, 1970 ve 1971 yılları arasında Red Colored Elegy'yi üretmiştir. Seyrek çizgi işçiliği ile animasyon ve filmden ödünç alınan görsel kodların birleşimiyle, geçimini sağlamaya çalışan genç bir çiftin sessiz ve melankolik yaşamları bu şiirsel başyapıtta güzel bir şekilde yakalanmıştır. Dönemin siyasi hareketleriyle ilgilenmeyen Ichiro ve Sachiko daha iyi bir şey umarlar, ancak onlar devrimci değillerdir; boş zamanlarını birlikte ve bazen başkalarıyla içki içerek, sigara içerek, hayal kurarak ve uyuyarak geçirirler. Ichiro çizgi romanlarından geçimini sağlamaya çalışırken, Sachiko'nun ebeveynleri onun için bir evlilik ayarlamaya heveslidir ancak Ichiro ilgileniyor gibi görünmez. Hem ilişkilerinde hem de işlerinde Ichiro ve Sachiko söylemeleri gereken şeyleri söyleyemezler ve her çift gibi, bazen birbirlerine söylemek istemedikleri şeyleri söylerler; nihayetinde kelimeler kadar vücut dilleri ve söylenmemiş kalanlarla da iletişim kurarlar. Red Colored Elegy, dönemin yeraltı Japon çizgi romanlarından aldığı kadar Fransız Nouvelle Vague'dan da beslenir ve kültürel referansları James Dean'den Ken Takakura'ya kadar uzanır. Japonya'daki etkisi o kadar büyüktür ki, önde gelen bir Japon halk müziği sanatçısı ve şarkı yazarı olan Morio Agata, bu eserden esinlenerek yazılan ve adını ondan alan bir aşk şarkısıyla çıkış yapmıştır. "Sachiko ve Ichiro gibi yaşamak; stoik ve mütevazı bir şekilde yaşarken bile arzulara sahip olmak istedim." --Morio Agata